Wat is een zorgprogramma?

Het stellen van een diagnose is een belangrijk onderdeel van een zorgprogramma. Diagnostiek is zelfs van groot belang om een goed behandelprogramma te kunnen vaststellen. De diagnose geeft aan van welke ziekte sprake is en wat de grootste problemen zijn die spelen bij de ziekte. De diagnose wordt gesteld in een gesprek met een psychiater en is de basis van de verdere behandeling.

Ook tijdens de behandeling meten we hoe het ervoor staat. Door het afnemen van testen en vragenlijsten volgen we het beloop en het succes van de behandeling. De behandelaar beoordeelt regelmatig hoe het met de patiënt gaat op psychisch, sociaal en lichamelijk vlak. 

Medicatie kan een belangrijk onderdeel van de behandeling zijn. Voor een aantal ziekteverschijnselen zijn de medicijnen de basis van de behandeling. Bijvoorbeeld om psychoses te voorkomen is medicatie nodig. Maar ook wanneer sprake is van een manisch-depressieve stoornis, van een depressie of van een angststoornis kunnen medicijnen erg belangrijk zijn.

Samen met een arts of psychiater bepalen we welke medicatie voor de patiënt geschikt is. Regelmatig spreekt de arts met de patiënt over de soort en hoeveelheid medicijnen, waarna we de medicatie zo nodig aanpassen of veranderen.

Individuele behandeling krijgt de patiënt van de vaste ambulante behandelaar. Meestal is dat een sociaal psychiatrisch verpleegkundige (spv), die ook de regieverantwoordelijke is. Het kan ook een ambulant verpleegkundige of een andere hulpverlener zijn.

De hulpverlener voert individuele gesprekken met de patiënt en begeleidt de patiënt en familie. De spv en patiënt hebben samen de regie over de behandeling. Het einddoel is dat de patiënt weer zo goed mogelijk in de maatschappij kan functioneren. (rehabilitatie).

De verschillende therapieën bieden wij zowel individueel als in groepen. Voor al onze therapeutische behandelingen volgen wij de richtlijnen zoals die zijn vastgesteld voor een bepaalde diagnose.

Er zijn behandelingen gericht op het veranderen van bepaalde (niet-functionele) denkpatronen. Ook zijn er behandelingen waar veel aandacht is voor de omgang met sociale contacten. En er zijn behandelingen waar de nadruk ligt op de levensloop van de patiënt en hoe deze zich altijd staande heeft (moeten) houden.

Tenslotte hebben we verschillende therapieën voor het ‘systeem’: familie en partners van patiënten.

Voorbeelden van psychotherapeutische behandelingen zijn:

Cognitieve Gedragstherapie (CGT)
Het vermogen van patiënten om zelf oplossingen te vinden voor problemen is belangrijk bij CGT.

Psycho-educatie
- word ik ooit beter?
- moet ik altijd medicijnen blijven slikken?

Door Psycho-educatie krijgen patiënten (en hun familie) antwoord op bovenstaande en andere vragen.

Wij geven praktische ondersteuning aan onze patiënten op verschillende gebieden:

• wonen
• werken
• leren
• sociale contacten
• vrijetijdsbesteding.

Een hulpverlener, meestal de spv of een ambulant verpleegkundige, helpt en adviseert een patiënt bijvoorbeeld hoe een woning te vinden, deze netjes te houden en te blijven betalen.

Of bijvoorbeeld met een oudere vereenzaamde patiënt zoeken we samen naar activiteiten in de buurt. De hulpverlener gaat de eerste keren mee.

Het kan gebeuren dat iemand toch in een crisis raakt of terug valt. Het is dan belangrijk tijdig en goed in te grijpen. Vaak kunnen we een crisis afwenden door tijdelijk intensiever contact met de patiënt te hebben. Het kan zijn dat we besluiten iemand tijdelijk op te nemen.

Afspraken over wat te doen bij een crisis leggen we van te voren vast in het behandelplan. Zo'n  terugvalpreventieplan geeft houvast aan de patiënt en diens omgeving: het maakt helder wat te doen bij een eventuele terugval.

Risicotaxatie van suïcidaliteit is een standaardprocedure. We maken een inschatting van de kans op het plegen van suïcide.

Voor een optimale behandeling is het belangrijk familie en relaties goed te ondersteunen en te begeleiden tijdens het ziekteproces van hun naaste.

De familie, partners en direct betrokkenen noemen wij het systeem van een patiënt.

Dit systeem begeleiden wij door:

• ondersteunende gesprekken met de familie
• ondersteuningsgroepen voor familieleden
• voorlichtingsbijeenkomsten voor familieleden en relaties
• informatie folders.

Een voorbeeld van ondersteuning voor familieleden is Psycho-educatie.

Kennis over een ziekte is van belang om te kunnen omgaan met bijvoorbeeld medicijnen en de gevolgen van het hebben van een ziekte. Parnassia besteedt veel aandacht aan voorlichting door het geven trainingen en cursussen. Een greep uit ons aanbod:

Health4u is een cursus speciaal ontwikkeld voor mensen die medicatie gebruiken omdat ze last hebben van psychische klachten. Vaak leiden deze klachten, in combinatie met medicatie, tot een ongezonde leefstijl. Hierdoor worden mensen zwaarder en verslechtert de lichamelijke conditie. Deze training is ontwikkeld om hier iets aan te doen. Verder kunnen mensen ook aan de training deelnemen om uit een sociaal isolement te komen.

Liberman modules zijn trainingen waarin de patiënt bepaalde vaardigheden leert en/of vergroot. Het doel is om terugval van de patiënt in de toekomst te verminderen en/of te voorkomen. Er is een keuze uit de volgende trainingen omgaan met:

• antipsychotische medicatie
• psychotische symptomen
• vrije tijd
• verslaving
• werk
• sociale relaties en intimiteit.